Το ρολόι δείχνει 07:30. Χτυπά το κουδούνι. Χτυπά και η καρδιά σου λίγο πιο γρήγορα. Όλοι οι μαθητές μπαίνουν στην τάξη. Τελευταία έρχεται η δασκάλα, η οποία όπου να' ναι θα αρχίσει να μοιράζει τα διαγωνίσματα... ΑΑΑΑΑΑ!

Σε όλους μας, λίγο ή πολύ, το αίσθημα αυτό είναι γνωστό και το λέμε... ΑΓΧΟΣ!

Λέμε πως είμαστε αγχωμένοι όταν νιώθουμε φόβο για κάτι, ας πούμε λόγω του διαγωνίσματος που σε λίγα λεπτά πρόκειται να πάρουμε στα χέρια μας και που θα πρέπει να λύσουμε, αλλά και όταν πρέπει να παραδώσουμε κάτι και δουλεύουμε πάρα πολύ σκληρά για να τηρήσουμε την ημερομηνία παράδοσης.

Αγχωμένοι είμαστε γενικά όταν τα πράγματα δεν παν όπως τα θέλουμε και όταν έχουμε ανησυχίες.

Βέβαια, λίγο άγχος μας κάνει καλό! Γιατί;

Επειδή πολύ απλά, λίγο άγχος πριν από την ημέρα του διαγωνίσματος μας κάνει να προετοιμαστούμε καλύτερα, ώστε να γράψουμε καλά. Το άγχος λοιπόν μας οδηγεί στο να αντιμετωπίσουμε τα προβλήματα μας πιο αποδοτικά και πιο αποτελεσματικά.

Είναι απλό: Κάποιος που δεν αγχώνεται καθόλου πριν από ένα διαγώνισμα για παράδειγμα, δεν θα νιώσει τόσο μεγάλη ανάγκη να διαβάσει όσο κάποιος άλλος που ανησυχεί αν θα τα πάει καλά ή όχι.

Είπαμε, λίγο άγχος κάνει καλό. Πολλές φορές όμως το άγχος που νιώθουμε είναι πολύ μεγάλο με αποτέλεσμα όχι μόνο να μην μας βοηθά στο να προετοιμαστούμε καλύτερα για το γεγονός που μας αγχώνει, αλλά μάλιστα να μας αποδιοργανώνει και σχεδόν να μας παραλύει (όχι βέβαια με την κυριολεκτική έννοια!).

Ένα κλασικό παράδειγμα είναι όταν δεν μπορούμε να κοιμηθούμε την νύχτα από το πολύ άγχος για το διαγώνισμα φυσικής, τον αγώνα ποδοσφαίρου ή την εξέταση πιάνου της επόμενης μέρας.

Το αποτέλεσμα; Αφού δεν κοιμηθήκαμε καλά είναι λογικό την επόμενη μέρα να είμαστε κουρασμένοι και οι πιθανότητες να τα πάμε καλά μειώνονται κατά πολύ!

Μπορεί να προσέξατε, ιδιαίτερα σε μεγαλύτερους (τους γονείς, την δασκάλα ή τον προπονητή καλαθόσφαιρας σας) πως κάποιοι άνθρωποι από το πολύ άγχος γίνονται νευρικοί, επιθετικοί και γενικά ευέξαπτοι.

Στα έργα (και ακόμη και στα κινούμενα σχέδια), οι αγχωμένοι συνήθως παρουσιάζονται να τρώνε τα νύχια τους. Αυτό πολλές φορές συμβαίνει και στην πραγματικότητα! Αν δείτε λοιπόν κάποιο να τρώει τα νύχια του ή και να τραβάει τα μαλλιά του, πολύ πιθανό να είναι αγχωμένος για κάποιο λόγο...

Το δίδαγμα αυτής της "ιστορίας" είναι το εξής: Λίγο άγχος κάνει καλό. Από εκεί και πέρα όμως δεν πρέπει να αγχωνόμαστε περισσότερο αφού αυτό δεν βοηθά σε τίποτε, μάλλον χειροτερεύει την κατάσταση!

Διαβάστε λοιπόν πιο κάτω κάποιες συμβουλές για το πως να μένετε ήρεμοι και να μην αγχώνεστε σε δύσκολες καταστάσεις:

Όταν πρέπει να κάνετε πολλά πράγματα και δεν ξέρετε από που να ξεκινήσετε, κάντε μια λίστα. Στη λίστα αυτή τοποθετήστε τις δουλειές που έχετε να κάνετε με σειρά προτεραιότητας. Μετά σκεφτείτε ένα χρονοδιάγραμμα, γράψτε το κάτω και προσπαθήστε να το τηρήσετε.

Οργανώνοντας όλα όσα έχετε να κάνετε, βάζετε τον εαυτό σας σε μια τάξη και δεν του επιτρέπετε να αγχωθεί... λόγω χάους!

Αν διαβάζετε π.χ. για ένα διαγώνισμα και ξαφνικά νιώσετε ένα κύμα πανικού να σας διαπερνά από το κεφάλι μέχρι τα δάχτυλα των ποδιών κάντε ένα διάλειμμα. Αφήστε το διάβασμα για 10-15 λεπτά και απασχοληθείτε με κάτι που σας αρέσει.

Μια πολύ καλή ιδέα είναι επίσης να προσπαθήσετε να κοιμηθείτε για λίγο, με την προϋπόθεση βέβαια να βάλετε ξυπνητήρι (15-30 λεπτά)!

Βρείτε κάποιο τρόπο να ξεσπάτε όταν νιώθετε υπερβολική πίεση. Βέβαια δεν εννοούμε κάθε φορά που νιώθετε αγχωμένοι να σπάτε ένα από τα ωραία πιάτα της μαμάς. Καλύτερη ιδέα είναι να κάνετε κάποιου είδους άθλημα ή να παίξετε λίγο πιάνο ή κιθάρα (ή οτιδήποτε άλλο) εάν σας αρέσει η μουσική.

Αν είστε των καλών τεχνών, πάρτε τα πινέλα σας και ξεκινήστε ένα έργο τέχνης όταν νιώθετε άγχος!

Με τον τρόπο αυτό θα ηρεμήσετε τον εαυτό σας έτσι ώστε μετά να μπορέσετε με ανανεωμένες δυνάμεις να συνεχίσετε το διάβασμα.

Υπάρχουν διάφορες τεχνικές αναπνοής που βοηθούν την αυτοσυγκέντρωση και την διατήρηση ψυχικής ηρεμίας. Εάν πιστεύετε πως κάτι τέτοιο θα σας βοηθούσε, ψάξτε για τα ειδικά βιβλία που απασχολούνται με τέτοιες μεθόδους.