Διερωτηθήκατε ποτέ γιατί εφευρέθηκε το αλουμινόχαρτο; 'Η εκείνο το νάιλον που χρησιμοποιούμε με τον ίδιο τρόπο όπως και το αλουμινόχαρτο; Αν σκεφτείτε λίγο τι ακριβώς τα κάνουμε αυτά τα πράγματα, ίσως σας έρθει καμιά ιδέα...

Το αλουμινόχαρτο το βρίσκουμε συνήθως στην κουζίνα, επομένως είναι ευνόητο, η χρήση του να έχει σχέση με κάτι που γίνεται στην κουζίνα. Το μαγείρεμα ίσως; Ίσως ναι! Η πιο συχνή χρήση του αλουμινόχαρτου είναι να καλύπτουμε φαγητά. Και τώρα μαντέψτε: Από τι προσπαθούμε να τα προστατεύσουμε;

Ο κυριότερος λόγος που καλύπτουμε τα φαγητά εκτός ψυγείου, είτε με αλουμινόχαρτο είτε με κάτι παρόμοιο, είναι για να τα προστατεύσουμε από τα έντομα... και πάνω από όλα τις μύγες!

Τι το κακό συμβαίνει όμως όταν οι μύγες πλησιάσουν το φαγητό μας;

Οι μύγες και τα έντομα γενικά μεταφέρουν βακτηρίδια. Αυτά περιέχουν μικρές ποσότητες μολυσματικού υλικού, το οποίο "κολλά" στο ακόμη ωραίο μας φαγητό την ώρα που τα έντομα κάθονται σε αυτό!

Όμως κρατηθείτε! Υπάρχουν κι άλλα! Εκτός του να μεταφέρουν βακτηρίδια, οι μύγες την ώρα που "αναπαύονται" πάνω στο φαγητό μας, πολλές φορές βγάζουν και υγρά από το στόμα τους έτσι ώστε να μολύνεται αυτό ακόμη περισσότερο.

Τι γίνεται όταν μολυνθεί το φαγητό μας; Ανάλογα με τα βακτηρίδια μας "έκαναν δώρο" οι μύγες, μπορεί με την κατανάλωση του φαγητού να πάθουμε από μια απλή διάρροια μέχρι τύφο και σαλμονέλα.

Ένα από τα βακτηρίδια που μεταφέρονται συχνά από μύγες είναι το καμπυλοβακτηρίδιο, το οποίο είναι μια από τις κύριες αιτίες διάρροιας!

Το βακτηρίδιο αυτό, μόλις 12-72 ώρες μετά που μπαίνει στον οργανισμό μας (πώς μπαίνει; με το που τρώμε το φαγητό μας φυσικά!) αρχίζει να προκαλεί από , διάρροια και πόνο στην κοιλία μέχρι πονοκέφαλο, πυρετό και εμετούς.

Πώς μπορούμε να προστατευτούμε; Χτυπώντας το κακό στην... ρίζα του: Όσο λιγότερες μύγες υπάρχουν, τόσο λιγότερες είναι και οι πιθανότητες να μολυνθούμε.

Οι μύγες για να πολλαπλασιαστούν ψάχνουν κάθε μορφής οργανικά απορρίμματα όπως είναι τα σκουπίδια που έχουμε στο σπίτι, τα απορρίμματα ζώων, οι φάρμες όπου υπάρχουν μεγάλες ποσότητες όλων των ειδών απορριμμάτων και οι χωματερές με στάσιμο νερό.

Στον πολλαπλασιασμό τους δεν βοηθά όμως μόνο το πρόσφορο έδαφος αλλά και η αύξηση της θερμοκρασίας. Έχει διαπιστωθεί πως σε θερμοκρασία 32 βαθμών Κελσίου, η διαδικασία αναπαραγωγής των μυγών, δηλαδή από την εναπόθεση των αυγών μέχρι την ανάπτυξη τους σε μύγες, χρειάζεται μόλις 12 ημέρες! Αντίθετα, σε πιο χαμηλές θερμοκρασίες, ο χρόνος αυτός ανέρχεται στον ένα μήνα.

Τα εντομοκτόνα χωρίς αμφιβολία αποτελούν ένα μέσο λύσης του προβλήματος, δεν είναι όμως και το καλύτερο αφού και οι διάφορες χημικές ουσίες που περιέχονται σ' αυτά μπορούν να έχουν αρνητικές συνέπειες στον άνθρωπο, έτσι ώστε η χρήση τους να πρέπει να περιορίζεται.

Σίγουρα, εμείς από μόνοι μας δεν μπορούμε να κηρύξουμε τον "πόλεμο" στις μύγες. Μπορούμε όμως να λαμβάνουμε κάποια μέτρα που βέβαια δεν θα αρκέσουν για να νικήσουμε τον "πόλεμο" αλλά θα μας βοηθήσουν να νικήσουμε κάποιες "μάχες":

Η καθαριότητα είναι το παν. Ρίχνοντας απόβλητα σε ανοικτούς χώρους δημιουργούμε ένα ωραίο "σπιτικό" για τις μύγες και τους απόγονους τους!

Τα δοχεία στα οποία βάζουμε τα άχρηστα πρέπει να είναι καλά κλειστά για να μην εισέρχονται σε αυτά μύγες και να πολλαπλασιάζονται.

Ιδιαίτερα το καλοκαίρι, όταν οι θερμοκρασία είναι ψηλή, πρέπει να καλύπτουμε καλά τα φαγητά. Σε πικνίκ ή ψήσιμο φαγητών έξω στα κάρβουνα έξω σε εκδρομές, πρέπει να προσέχουμε πολύ ώστε να μην πλησιάζουν στα φαγητά οι μύγες.

Μην ξεχνάτε ποτέ να πλένετε τα χέρια σας πριν και μετά από το φαγητό!

Τα φρούτα και τα λαχανικά πρέπει να πλένονται με μπόλικο νερό.

Όταν μαγειρεύουμε, τα φαγητά πρέπει να ψήνονται καλά και αφού ψηθούν να μην έρχονται σε επαφή με τα ωμά.

Πάνω από 2 ώρες δεν πρέπει να μένουν τα φαγητά έξω από το ψυγείο.

Όταν πρέπει κάποιο τρόφιμο να ξεπαγωθεί, είναι καλύτερα το ξεπάγωμα να γίνεται στο ψυγείο παρά έξω.

Ακολουθώντας αυτά τα απλά προστατευτικά μέτρα, ο κίνδυνος να μολυνθούμε από κάποιο βακτηρίδιο που μεταφέρουν οι μύγες ελαχιστοποιείται κατά πολύ και μπορούμε πλέον να απολαύσουμε το φαγητό μας!